Tüm kaçan çocukların buluştuğu yer midir sahiller, yoksa gelen tüm çocukları kaçak yapan bir büyü mü?  Doğduğu şehre her dönüşünde, kendine tutsak eder geri çağıran
o yazın sesi. Beachbabe olmak... Sezonun başlamasına az kala beachbabe’ler düşer birer birer kumsala.
Sezonluk odalar tutulur, alışveriş yapılır, dostlar sofrasına oturulur, bir sigara yakılır ve sezon açılır.

 Siz hiç beachbabe oldunuz mu?

Her gece yarısı ya da sabaha karşı sezonluk sevgilinizle, ya da sezonda karşılaştığınız herhangi birisiyle, her daim açık bıraktığınız odanızın kapısından içeri girmeden öpüştünüz mü hiç havuz kenarında ? Hiç yıldızlar şahidiniz oldu mu? Kutsadı mı sizi hiç dolunay, siz onun denize bıraktığı ışık yolunda ufka doğru yüzerken. Hiç ağladınız mı barın üzerinde,  sevdiğiniz adam tavlama kokteylini bir başkasına hazırlarken...

Umurunda mı dünya ? Güneş, sen varsın ya! Flip-floplar ayağında, şöyle sırıta sırıta, salına salına servis yapar çalıştığı beach-club’ın denize bakan localarına;

- May I  have your  orders  please?
- “1 west indians yellow bird, 3 long island ice tea...”

Yağmuru beklediniz mi? Ağustos sıcağında akan ter canınızı yaktığında, ve her havanın bulutla kaplanşında bayram sevinci yaşayan bir çocuk gibi heyecanla, botlarınızı çıkardınız mı, dayanamayıp giyip, dışarı attınız mı kendinizi ve kaldınız mı yolun ortasında güneşin tam tepenize parlamasıyla ? Güldünüz mü rahatlıkla, nasıl olsa odanız yakınınızda. Denizden 300m uzaklıkta.
Siz hiç beachbabe oldunuz mu? Önümüz yaz. Gitmek mi zor, kalmak mı?